امکانات

برای ارائه فاز مطالعات یک پروژه ساخت و ساز مشغول چاپ گرفتن از تصویر هوایی از منطقه ای در غرب تهران با استفاده از نرم افزار اعجاب انگیز گوگل ارث بودیم که جذابیت آن موجب شد تا دقایق زیادی را به گشت و گذار وتفرج بر فراز این شهرهیولاوار بگذرانیم.خیابان شریعتی را یه سمت تجریش از نظر می گذراندم که توجه ام به فضای سبز نسبتا وسیعی جلب شد.دقیق که شدم فهمیدم ملک مذکور همان باغ معروف قلهک سفارت انگلستان است.کسانی که گذرشان به اطراف و اکناف آن نخورده است با دقت به بزرگ راه صدر در شمال و خیابان دولت در جنوب و نیز خیابان شریعتی در غرب اراضی مذکور به عظمت و موقعیت فوق العاده آن پی خواند برد.فکر می کنم انسان های بسیار محدودی موفق به بازدید از این باغ افسانه ای شده باشند.داستان سرایی درباره این باغ بسیار بوده وهست.یک زمین فوتبال،یک زمین تنیس،قبرستان معروف انگلیسی ها و سه عمارت و یک استخر بزرگ به راحتی قابل تشخیص است.به یاد دارم که چند سال پیش ستادی تشکیل شده بود با نام “ستادآزادسازی باغ قلهک”!! که نمی دانم سرانجامش چه شد و آیا هنوز هم وجود دارد یا نه.اما هرچه بوده ظاهرا به این نتیجه رسیده اند که مطالبه غرامت جنگ جهانی دوم از انگلیسی ها بسیار دست یافتی تر و قابل وصول تر است تا بلند کردن آنان از ملکی دویست ساله که روایت است در طول سالیان تاریخ معاصر این سرزمین در موارد متعددی برای سرنوشت این مملکت در آن تصمیم گیری شده است  .

زلزله هائیتی در صدر اخبار دنیا قرار دارد.مطابق معمول انتظار نداشته باشید که در رسانه های دولتی ما خبری مهم تر از اتفاقات ساعت شمار غزه و لبنان اعلام شود.دیدن تصاویر این حادثه بسیار دردناک است به خصوص برای آنهایی که تجربه حضور در بم را پس از زلزله دی ماه ۸۲ داشته اند.زلزله زمانی که در مقیاسی این چنین اتفاق می افتد بسیار اثرات روحی مخربی برجا می گذارد به ویژه برای بازماندگان.در چند ثانیه هزاران زندگی به پایان می رسید و آنچه میماند همان چیزی است که در نگاه این مادر و فرزند می بینید.عکس های بیشتری از این فاجعه دردناک  را می توانید در اینجا ببینید.

ما صدای کسانی‌ هستیم که بی‌ صدایند، ما اینجا هستیم تا جهان چشمانش را به روی دردها و جنگ‌ها نبندد. من این جایزه را به کسانی‌ تقدیم می‌کنم که در نبرد برای جهانی‌ بهتر حتی از ادا کردن جان خود نیز دریغ نکردند. همچنین این جایزه را به شهروندان ایرانی‌ تقدیم می‌کنم، مبارزین بی‌ نام و نشان راه آزادی که توانستند از طریق تلفنهای همراه‌شان تصویرهایی را به عنوان سند و مدرک ثبت کنند. با احترام ویژه به یک صدا که در ایران خاموش شد، چه را که تصمیم گرفته بود در راه آزادی و عدالت قدم بردارد. زن جوانی که تصویر مرگش تمامی‌ صفحه‌ها را تسخیر کرد، او نامش ندا بود، تقدیم به ندا!

از سخنان رضا دقتی در هنگام دریافت جایزه لوسی.

دیروز بر حسب اتفاق حوالی ظهر در دانشگاه قراری داشتم.زمانی که از درب اصلی خارج می شدم جماعتی ۱۰ یا ۱۲ نفره را دیدم که کفنپوش و پای برهنه بر آسفالت مقابل در اصلی دانشگاه نماز ظهر را به جماعت اقامه کرده اند.در تصویر دیده نمی شود اما یک خانم سیاه پوش هم در ردیف آخر به نماز ایستاده بود.در حوالی میدان انقلاب اگر قصد خواندن نماز را داشته باشید مکان های بسار بهتر و مناسب تری هم هست اما روشن بود که جماعت مذکور قصد آن داشتند که این نمایش را در پربیننده ترین محل ممکن به اجرا بگذارند.در چهره چندتایی از آن ها وقتی خوب دقت کردم به این نتیجه رسیدم که برای انجام هر عملی اگر منطبق بر اعتقاداتشان باشد به هیچ وجه شک و درنگ نمی کنند.فکر می کنم هیچ چیز قوی تر از اعتقادات و باورهای مذهبی نیست که اگر در نهاد انسان جا بیفتد دیگر اگر بخواهند هر کاری بکنند با خیال راحت می کنند.توجه بفرمایید که عرض کردم هر کاری!!

مجله life در آخرین شماره اش پنجاه عکس منتخب سال ۲۰۰۹ خود را معرفی کرده است.برخی از این تصاویر به شدت تاثیرگذارند.دیدن با تامل و تفکر این عکس ها را در این جا به همه دوستان پیشنهاد می کنم.