دیشب به همراه مصطفا به دیدن آخرین ساخته جناب کیمیایی رفتیم.فیلم سرشار بود از تمامی عناصر سینمای کیمیایی : رفاقت، ناموس، تیزی، مونولوگ های عجیب و غریب، نامردی و البته لات بازی و لوتی گری به میزان کافی.جای زخم تیزی هم که مانند اکثر قهرمانان آثار استاد بر روی صورت آقازاده شان خودنمایی می کند.به قول خودشان از قرار فیلم های استاد ” بی خون سرراست نمی شه !! “.این بار بر خلاف دفعات قبل دیگر نه ناراحت شدم ونه مانند “رئیس” حرص خوردم وخندیدم.با یک پیش زمینه ذهنی کامل به دیدن فیلم رفتیم و چندتا دیالوگ کیمیایی ای حفظ کردیم و خندیدیم واومدیم بیرون.
پ ا :دیالوگ محبوب من و مصطفا در این فیلم.