امکانات

دلم گرفته از این زمستون بی برف و این شهر پر ترافیک.چشممان خشک شد به این آسمان دود زده ی غم اندود که نمه برفی بیاد و خرده یخبندانی تا دل تنگمان را بهانه ای بیاوریم که زمستان است!فکر می کنم طرف هم در گوشه ی دیگری از این شهر رنجور روی به پنجره چسپانده و آسمان را می پاید شاید که  از دستش در برورد و کمی برف الک کند بر سر دل دود گرفته ی ما.برف که به سراغ ما نمی آید من هم می خواهم باروبنه را جمع کنم و خود را به برف برسانم.جایی که آنقدر برف و سفیدی ببینم و آنقدر روی برف بغلتم تا به قول بهار بر زخم این دل ناسور کافور برف ضماد کنم.شاید بتوانم برای دل شکسته اش هم کمی سفیدی برف سوغات بیاورم.

در طول این سال های تجربه اندوزی و زندگی آموزی به ممد آنچه شخصاً گذرانده ام، اعتقاد پیدا کرده ام که انسان ها به طور کلی تنها هستند و این تنهایی به نوعی در نهاد همه ما وجود دارد.ماآدم ها زود به هم عادت می کنیم بعد دل می بندیم و سپس به سختی دل می کنیم و باز دوباره  به همان وضعیت هم عادت می کنیم و روز از نو و روزی از نو.اما انچه در طول همه این مراحل همراه ما بوده است، چه آن را فهمیده باشیم چه برایمان نا محسوس بوده باشد، همان تنهایی است.نمی دانم کی و کجا بود که خواندم  ” همه انسان ها تنها هستند و فقط وقتی دونفر می شوند به اندازه یک نفر از تنهایی آن ها کم می شود”.آنچه در مفهوم تنهایی مراد نظرم است به هیچ وجه معنای منفی ندارد.واقعیتی است پذیرفتی مانند بسیاری از آنچه به عنوان واقعیات موجود در زندگی مان پذیرفته ایم.تنهایی را اگر آن گونه  که واقعیت آن است بپذیریم می تواند یکی از نقاط قوت هر انسانی باشد.کنار اآمدن با آن پنجره دنیایی را به روی شما باز می کند که در آن مسائلی مانند اندوه و افسردگی و حسادت و استرس و بسیاری از عوارض دیگر خود به خود حل شده خواهند بود.

نوشتن درباره احوالات تنهایی مبحث موسعی است که می تواند از مناظر مختلفی به آن نظر انداخت.اگر عمری وتوانی بود به زودی درباره آنچه در احوال تنهای خوانده و شنیده و تجربه کرده ام خواهم نوشت.

آیت‌الله لاریجانی روحیه ضد ظلم، انقلابی و ولایی دارد و برای رضای خدا همان طور که دستور اعدام دو نفر از اغتشاشگران را صادر کردند باید قاطعانه در برخورد با اغتشاشگران عمل کنند.

ما تاکنون ضعف نشان دادیم که حادثه روز عاشورا پیش آمد.

اگر از این به بعد ضعف نشان دهیم به مشکل خواهیم خورد پس باید بایستیم.

خدا رحم نکند به کسانی که به مفسدین فی‌الارض رحم می‌کنند. نباید این افراد مورد ترحم قرار گیرند، دیگر جای رافت نیست بلکه جای غلظت است!

از سخنان آیت الله!!جنتی در نماز جمعه ی دیروز تهران

عجبا از مملکتی که براساس اعلام سازمان ایکائو ۲۳ درصد قربانیان حوادث هوایی جهان از آن هستند و بیشترین آمار تلفات جاده ای نیز به آن اختصاص دارد به گونه ای که سالانه به اندازه یک جنگ بزرگ تلفات در جاده های ایران داده می شود و در مجلس آن به فوریت طرح تجدید نظر در رابطه با انگلستان رای داده می شود و سازمان ملی جوانان ۱۰ میلیارد پول برای جوانان آمریکایی سرخورده از دولتشان اختصاص می دهد و این جا است که به یاد آن جملات قصار می افتم که [..... ]از کجا؟!! [......] از کجا؟!

در دفتر مدرسه بحث داغی درباره پرداخت نقدی یارانه ها درگرفته است.اکثریت حامیان دولت اند که رای شان را نیز به رئیس دولت داده اند و برق شوقی در نگاهشان است که خوشه اولی هستند یا دومی.از اتاق مجاور صدایشان را می شنوم.یکی می گوید ظاهراً برای کارمندان دولت را از ماه بعد به حساب می ریزند.خشنودی در صدایش هویدا است.دیگری می گوید ما باید خوشه ی اولی می شدیم.برادر زنش خوشه یک بود او هم نیمچه حسادتی را در احساسش پنهان می کرد.دبیر رشته حسابداری برایشان استدلال می کند که پول نقد دریافت کردن الزاماً دلیل بر افزایش قدرت خرید نخواهد بود.دبیر فیزیک می گوید ای آقا! مهم اینه که فعلاً این پول رو بدن.ما از الآن چاله اش رو هم کندیم!! معاون مدرسه می پرسد آقا این سود سهام عدالت چی شد؟! خبری نشد؟! دبیر عربی که به نظر پیگیر قضیه است مراحل را برایش توضیح می دهد.او هم اشتیاق کسب پول مفت را پنهان نمی کند و البته از ثبت نام مسکن مهر هم می گوید که در چه مرحله ای است.خلاصه به دست آوردم که دولت مهرورز برای هر گروهی هدیه ای ( صدقه رای جمع کن ) در نظر گرفته است.وارد دفتر می شوم.بحث شان قطع می شود وبه احترام می ایستند و سلامی و احوالی و آخر آنکه : جناب میرخانی شما خوشه اولی هستید یا دومی؟! می گویم بلد نیستم.توضیح بدهید.دبیر زبان می گوید: توضیح لازم ندارد.ایشان خوشه سومی هستند و این را طوری می گوید که انگار قرار است سهم خوشه ما را از مهریه مادر ایشان بپردازند!! و به این شکل فهمیدم که من یک خوشه سومی هستم.ظاهراً این روزها همه خوشه ای دارند،شما چطور؟!!

سر کلاس عناصر و جزئیات ساختمانی یکی از دانشجوها از استاد پرسید چرا در سی سال اخیر تقریباً هیچ کار معماری درخور و ماندگاری در سطح ملی نداشته ایم.استاد هم جواب داد به همان دلیلی که هیچ نویسنده،مترجم،ترانه سرا،آهنگ سازوخواننده ی درخوری نداشته ایم.چند رمان و ترجمه و موسیقی و ترانه ماندگار قابل قیاس با آثار پیش از این سی سال می توانید نام ببریم؟! همه بر و بر استاد را نگاه می کنیم.من که چیزی در ذهنم پیدا نکردم.هرچه بود مربوط به دوران سابق بر آن بود و یا از آدم هایی متعلق به آن دوران.استاد هم که جواب خود را با سکوت دانشجوها گرفته بود ادامه داد: ظهور هر خلاقیتی بستری مناسب می طلبد و رشد و شکوفایی هر انسان خلاقی تابعی از احوالی است که پیرامون آن انسان و محیط حاکم است ( قریب به مضمون).استاد این را گفت و درس را ادامه داد.ما هم تا اخر کلاس در کف این جملات استاد بودیم.شنیدن دو کلام حرف حساب بعضی وقت ها خیلی می چسپد.

چند روزی است که ایستگاه مترو قیطریه افتتاح شده است.من هم امروز افتتاحش کردم.به شکلی باور نکردنی سر بازار ( چهارراه گلوبندک) سوار شدم و قیطریه پیاده شدم.بدون دود وترافیک و بوق و … و چون از کارت اعتباری استفاده می کردم هزینه اش هم شد ۴۵ تومان ( تقریباً مفت).در طول مسیر هم تا زمانی که ایستاده بودم موسیقی خوب گوش دادم و زمانی هم که نشستم لپ تاپ را از کیف درآوردم و مشغول امورات شدم.گذر زمان را هم نفهمیدم.این ها همگی تجربیات خوشایند سفر با مترو در مسیری بود که همیشه بیش از یک ساعت و اندی زمانم را می گرفت و در مقابل سردرد و حالت تهوع می داد.باید از تلاش مسئولین گسترش خطوط مترو تهران قدردانی کرد که با وجود عدم اولویت چنین پروژه های حیاتی در مملکت مان و چنانکه آگاهی داریم سنگ اندازی های سیاسی و جناحی ، کمی به ما احساس خوب شهروندی هدیه داده اند.