سر کلاس عناصر و جزئیات ساختمانی یکی از دانشجوها از استاد پرسید چرا در سی سال اخیر تقریباً هیچ کار معماری درخور و ماندگاری در سطح ملی نداشته ایم.استاد هم جواب داد به همان دلیلی که هیچ نویسنده،مترجم،ترانه سرا،آهنگ سازوخواننده ی درخوری نداشته ایم.چند رمان و ترجمه و موسیقی و ترانه ماندگار قابل قیاس با آثار پیش از این سی سال می توانید نام ببریم؟! همه بر و بر استاد را نگاه می کنیم.من که چیزی در ذهنم پیدا نکردم.هرچه بود مربوط به دوران سابق بر آن بود و یا از آدم هایی متعلق به آن دوران.استاد هم که جواب خود را با سکوت دانشجوها گرفته بود ادامه داد: ظهور هر خلاقیتی بستری مناسب می طلبد و رشد و شکوفایی هر انسان خلاقی تابعی از احوالی است که پیرامون آن انسان و محیط حاکم است ( قریب به مضمون).استاد این را گفت و درس را ادامه داد.ما هم تا اخر کلاس در کف این جملات استاد بودیم.شنیدن دو کلام حرف حساب بعضی وقت ها خیلی می چسپد.
دیدگاه خود را بیان کنید.