امکانات

داشتم می شمردمشان که یکی شان را دیدم زیاد بع بع می کند. غلتی زدم و از بقیه جدایش کردم. در گوشش گفتم: چته چرا نمیذاری بخوابم؟ بع بعی کرد و رفت پشت درختی همان حوالی. یکی دیگرشان را صدا زدم و گفتم: رفیقت چشه؟ گفت کدومشون؟ گفتم فکر می کنم دویست وپنجاه و شش هزار و هفتصد و بیست و یکمی بود انگار یا بیست و دو! گفت: بیست و دوش که میشه اون سگه تنبل که همیشه توی آی کیو با گوسفند اشتباه میگیریش. گفتم: همون بیست و یکمی؟ گفت: اون حامله ست و میخواد بزاد. گفتم: به سلامتی اونوخ چند تا میشین؟ گفت: دو ملیون و هشتصد و چهل و پنج هزار و نهصد و بیست و سه. با توام خوابیدی؟ گفتم: … پوف …. پوف…. پیف… گفت: بوی پشگله. بخواب…